پایان کلاس اول ریحانه

چند روزی هست که ریحانه تعطیل شده و احساس راحتی میکنیم.دیگه شب برای آماده کردن شام عجله ندارم.ریحانه تا ساعت یازده شب بیداره و صبح تا نه میخوابه.خودم هم بیشتر میخوابم و راحتترم.این چند وقته من بیشتر احساس خستگی میکردم.حتی خونه مادرم خیلی کم رفتم.آخر سال مدرسه براشون جشن الفبا گرفتند.بچه ها خیلی خوششون اومده بود و کلی بهشون خوش گذشته بود.کیک به شکل کتاب براشون گرفته بودند و پذیرایی میوه و بستنی داشتند.هدیه هم بهشون دادند.ریحانه هم یک شعر دکلمه کرد که قبلا توی خونه با هم کار کرده بودیم.ازشون فیلم برداری کردند که گفتند روز کارنامه CDفیلم رو میدهند(فردا قراره برم کارنامه را بگیرم)یک عکس خشگل تکی هم با لباس فارغ التحصیلی انداخته بودند که روز جشن بهشون دادند وعکس رو توی اتاقش به دیوار زدیم.البته لازم به ذکر است که پول همه اینها رو قبلا از ما گرفتند که فدای سرشون.روز آخر مدرسه هم گفتند که کلاس اولیها اسباب بازی و خوراکی و زیرانداز بیاورند و در حیاط مدرسه بازی کرده بودند.روز آخر معلمشون یک متن توی دفتر دیکته بهشون گفته بود که خیلی دلسوز بود و ریحانه هم که مثل خودم احساساتی هست و کلی گریه کرده بود.البته من خودمم خوندم اشکم دراومد.خلاصه خدا رو شکر دخترم اولین سال تحصیلیش رو تموم کرد.وقتی کوچیک بود خیلی آرزو داشتم زودتر بره مدرسه.خدا رو شکر میکنم که دارم این روزها رو با وجود سختیهایی که داره میبینم.انشالله خدا به همه پدر مادرها عمر طولانی و با برکت و همچنین توان بده که بچه هاشون رو به سرانجام نیکی برسونن.

قسمتی از متنی که معلمشون گفته بود:

وقت خداحافظی رسیده است ولی برای تو تازه شروع کار است.آغاز یک راه است...تو تنها نیستی چون همیشه معلمی هست که دستت را بگیرد...من میروم و از دور به تلاشهای تو مینگرم...من میروم اما اندیشه ام را برجای میگذارم.تونیز می روی اما هرگز اولین معلم خود رافراموش نکن اولین حرف اولین نگاه اولین درس.دخترم خدا همیشه تو را میبیند پس مواظب رفتار و گفتارت باش.این آخرین حرف من با تو است.خدا حافظ.

به یاد همه معلمهای خودمان.برای شادی روح آن معلمهایی که دیگردر دنیا نیستند صلوات.